Chronische pijn kan worden gedefinieerd als een onaangename sensorische en emotionele ervaring die voortkomt uit mogelijke of daadwerkelijke weefselschade (Merskey & Bogduk, 1994). Pijn wordt als chronisch beschouwd als de klachten langer dan zes weken aanhouden of langer dan de verwachte hersteltijd na een blessure of ziekte. Sociale en psychologische factoren spelen een essentiële rol bij het voortduren van chronische pijnklachten (Nederlandse Vereniging van Revalidatieartsen, 2012).
Mensen met chronische pijn hebben over het algemeen een verhoogde en selectieve aandacht voor pijnsignalen (Schaefer, Egloff & Witthöft, 2012). Waargenomen pijnsignalen bepalen de keuzes die iemand maakt met betrekking tot activiteiten in het dagelijks leven. Deze keuzes kunnen leiden tot een patroon van structurele onder- en/of overbelasting.
